Plannen

Plannen als de wereld op zijn kop staat

De hele wereld staat momenteel op zijn kop door de Corona-pandemie. Ik ga hier niet over het virus praten, maar over hoe ik mijn dagen nu doorkom. Dit is vooral door goed te plannen!

Social distancing

Ik behoor niet direct tot de risicogroep om extra ziek te worden van het virus of meer kans op een IC-opname wanneer ik het zou krijgen. Wel is het zo dat mijn bestaande aandoeningen maken dat ik er waarschijnlijk langer ziek van zou zijn en de kans op blijvende achteruitgang is groot. Reden genoeg om mij dus aan de social distancing te houden.

Ik heb al niet heel veel contacten in een week, maar toch is deze aanpassing voor mij best wel ingrijpend. Het betekent namelijk dat de mensen die mij helpen in en rondom huis nu ook minder kunnen komen. Beter gezegd, ik heb alles afgezegd en probeer dat wat telefonisch kan telefonisch te doen. Dingen die niet telefonisch kunnen, moet ik een andere passende oplossing voor vinden. Het grootste punt hierin is mijn huishoudelijke hulp, die ik ook buiten de deur houdt.

Plannen

Ik heb begin van de week een lijstje gemaakt met huishoudelijke klusjes die echt moesten gebeuren. Mijn hulp komt normaal één keer per veertien dagen, maar door carnaval en corona is ze nu al een maand niet geweest. Reden om dus zelf wat dingen op te pakken.

Dit lijstje heb ik goed gekeken wat mijn prioriteiten zouden zijn. De vaat, de was, een stofzuiger door huis halen en wat dingen naar de berging verplaatsen, omdat er een maand aan sondevoeding en materialen zou komen. De rest aan klusjes, kon in ieder geval verplaats worden of is even niet belangrijk om in te plannen voorlopig.

Ik heb mijn weekbord erbij gepakt en daar mijn planning op geschreven. Wanneer PostNL met een bezorging zou komen, de telefonische afspraak met het ziekenhuis, de boodschappen die bezorgd worden. Het staat er allemaal op. Aan de hand daarvan ben ik gaan kijken wanneer welke klusjes zouden kunnen. Niet meer dan 2 klusjes op een dag, waarvan 1 fysiek zware klus. Ook als het niet zou gaan, dan schuift het gewoon allemaal een dagje op.

Het nut van plannen

Ik heb moeite met overzicht houden. Vanuit het gebrek aan overzicht, kan ik nog wel eens doordraven. Ik zie dan niet dat ik voldoende tijd en ruimte heb om het op een ander moment te doen. Dus ik werk het ene klusje na het andere klusje af en ben na die dag zo kapot dat ik er twee weken van moet bijkomen. Door het in te plannen, kan ik mezelf afremmen.

Het scheelt me ook nadenken over wat er moet gebeuren. Ik kan daarmee het stuk “huishouden” de hele week uit mijn hoofd laten. Door simpelweg naar mijn bord te kijken aan het begin van de dag, weet ik wat er moet gebeuren. Dit geeft mij rust.

Ook het kunnen afvinken van klusjes, heel letterlijk, geeft mij een goed gevoel. Ik zie dan dat ik nuttig ben geweest, heb kunnen doen wat ik wilde doen.

Het verloop van deze week

Ik begon maandag aan mijn klusjes en dit ging best prima. Dinsdag merkte ik dat ik veel van mijn lichaam had gevraagd en besloot ik de klusjes van de dinsdag aan te passen. Hierdoor is een deel wat opgeschoven, maar na vandaag loop ik weer op schema. Mijn huisje is nu niet perfect schoon, maar ik irriteer me niet meer aan de hoeveelheid zand die de hond mee naar binnen had genomen, de overvolle wasmand en het volle aanrecht. Dat is het waard voor mij.

Mijn lichaam heeft het er wel zwaar mee. Daarom doe ik in ochtend wat er op de planning staan en neem ik de rest van de dag rust. Ik blijf maar tegen mezelf zeggen dat ik nu vast minder last heb dan wanneer ik Corona zou krijgen en ik denk dat het ook echt zo is. Dit is het beste van het slechte.

Hoe ik mijn rustmomenten indeel, zal ik een ander moment beschrijven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *