W.M.O.

W.M.O. (part 1)

Afgelopen weekend was er een aflevering van Kassa gericht aan het slechte beleid rondom hulpmiddelen vanuit de W.M.O. Dit speelt al jaren. Ik had niet verwacht dat ik hier ook mee te maken zou krijgen. Mijn verhaal loopt nog, vandaar part 1.

Gal spuwen op Facebook

Gisteren schreef ik, na teleurstellend contact met Welzorg, een lang bericht op Facebook. Dit bericht wil via deze weg graag met jullie delen.

Zoals jullie allemaal weten is mijn gezondheid het afgelopen jaar sterk achteruit gegaan. Op zich valt er prima mee te leven en heb ik mentaal ook snel een omslag gemaakt, maar helaas loop ik tegen bureaucratie aan.

Ten eerste is het hebben van een diagnose en prognose belangrijk in het wel/geen toegang hebben tot zorg uit de W.M.O. Voordat ik dit had zaten we in augustus en al die tijd lag mijn leven al 8 maanden zo goed als stil.
W.M.O. aanvraag ingediend bij mijn consulent en die vertelde pas bij het gesprek in september dat ik bij een andere afdeling moest zijn. Ergotherapeut en ik hebben beiden contact gehad en hierin specifiek aangegeven waar ik gebruik van wil maken. Ik zelf al voor de zomer een balletje opgegooid toen de eerste testuitslagen binnen kwamen.

Deze andere afdeling zou werken net een wachtlijst van toch wel minstens 5 weken. Spoed kon ze er niet van maken, want dat was niet eerlijk tegenover de ouderen die echt niks kunnen op de wachtlijst. Ze zou mijn gegevens doorgeven.

Gelukkig heb ik een fijne en doortastende ergotherapeut uitgekozen die ging bellen en alles binnen 20 minuten geregeld had. Voor de rolstoel zouden we zelf binnen 4 weken contact opnemen met welzorg.
De volgende dag kwamen de papieren indicaties al binnen en zag ik dat er dingen niet klopten. De indicatie ging o.a. over duwondersteuning en dat hebben we niet aangevraagd. Wel hoepelondersteuning. Loopt wel los dacht ik.

Dinsdagavond 20u belde Welzorg mij. Wat vragen en toen kreeg ik te horen dat ze 17 oktober een passing komen doen. Ik vond dit ook al apart, want van lotgenoten weet ik dat wat ik nodig heb, zit niet in het kernassortiment en kunnen ze niet zomaar een passing mee doen.
Vrijdag met ergotherapeut gebeld en er stond in het systeem een Ibis kantelrolstoel voor mij klaar om te passen. Aangegeven dat dit absoluut niet passend is, maar doordat er inderdaad een duwrolstoel indicatie is afgegeven, kon Welzorg dit niet aanpassen zonder opdracht van de W.M.O.
Afgelopen dinsdag is er contact geweest met de ergo en W.M.O. waarin werd toegegeven dat er twee casussen gemixt zijn. Hij zou dinsdag of woensdag de indicatie opnieuw in orde maken én welzorg opdracht geven tot iets anders.

Ik heb nog geen nieuwe indicatie en besloot vandaag welzorg een bericht te sturen waar ze donderdag mee gaan komen. Toch die ibis stoel. Nogmaals aangegeven dat dit niet passend is en waarom en gevraagd wat voor indicatie ze nu hebben. Op dit laatste kreeg ik geen antwoord en de adviseur komt gewoon met de ibis. Als dit niet passend blijkt, kan ik het dan aangeven.

Nou ja, prima dat adviseur komt want face to face praat makkelijker dan via telefoon. Maar hoe moeilijk is het om te luisteren naar een cliënt die zelf weet wat ze nodig heeft? Hierdoor maken hun voor mij een stoel, maken daarmee kosten, terwijl we allemaal weten dat dat geen optie is.
Het gaat hier om een specialistische maatwerk vraag, alleen dat lijkt welzorg niet te snappen. Vanuit de ergo, mijzelf en W.M.O. is zelfs een stoel aangedragen die voldoet. Er zijn helaas maar weinig actieve kantelrolstoelen beschikbaar dus vandaar dat ik zelf aangedragen heb wat voor mij passend zou zijn. Dit zou iedereen een hoop tijd en energie besparen.

En tuurlijk, als het kernassortiment iets passends zou hebben, ga ik echt niet om specialistisch maatwerk vragen. Maatwerk betekent namelijk dat je nóg langer moet wachten en mijn geduld begint toch op te raken. Is niet gek als je als 28-jarige niet eens een lekkere wandeling net je hond kunt maken of in huis iets aan tafel doen zonder dat je klachten geeft toch?!

(Ik weet dat ik met PGB zelf stoel zou kunnen kopen, maar dan zit service en verzekering niet bij de prijs in en komen dan snel voor eigen rekening. Dat geeft uiteindelijk vaak meer gedoe dan dit. En dan betaal ik ook nog maandelijkse eigen bijdragen die ik nu niet betaal. Ja echt…)

Hebben jullie goede of slechte ervaringen met de W.M.O. om de juiste hulpmiddelen te krijgen? Deel ze met mij, dan besteed ik er, anoniem, aandacht aan in een apart gedeelte van de blog.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *