Tandarts

Tandarts – Periodieke controle

Vandaag ging ik al vroeg op pad. Om 8:15 uur stond namelijk mijn halfjaarlijkse controle bij de tandarts gepland. Vooraf zou de mondhygiëniste mijn gebit weer even schoonmaken. Bij de tandarts zelf stond me een verrassing te wachten.

Surprise!

Ik weet al een hoop jaren dat mijn verstandskiezen er een keer uit zouden moeten. Nu was eentje toch wel erg scheef gaan staan en ook wat gevoelig, dus ik had me voorbereid op een verwijzing voor kaakchirurg. Die had ik namelijk eerder al gehad, maar toen ben ik niet gegaan. De mededeling van de tandarts dat mijn verstandskiezen er boven nu toch wel echt uit moeten, kwam dan ook niet als een verrassing. Wel dat hij dat zelf zou doen én er best meteen één uit kon halen. Oké, zoiets werkt dus vaak niet bij mensen met autisme dus eerste reactie was ook “NEE!!!”. Hij praatte nog wat door en ik besloot het toch maar te doen. Leuk zou het toch niet worden en ik had nu relatief weinig spanning. In verband met de POTS wilde ik wel een specifieke verdoving en die had hij ook liggen. Dit is een verdoving zonder adrenaline, omdat de adrenaline de POTS-klachten kan doen verergeren. Het kon dus allemaal in werking gezet worden.

Ik heb nog nooit iets anders dan tandsteen gehad wat weggehaald moest worden en verschillende beugels. Tanden trekken, verdovingen et cetera zijn nieuw voor mij. Mijn tandarts wist me uitstekend gerust te stellen en zonder iets te voelen, ging de verdoving erin. Toen hij ging checken of het werkte, voelde ik het nog wel duidelijk. Nog even langer wachten dus. Ik voelde alleen aan de achterkant nog iets. Hij wilde “even kijken” en voordat ik het door had, had ik de kies achterin mijn wang liggen. De verdoving werkte wel voldoende, maar door mijn hoge spanning was mijn tandvlees aan de buitenkant niet geheel gevoelloos. Ik heb hem wel verteld dat het trucje “even kijken” de volgende keer niet meer werkt.

Hij vond dat ik het goed had gedaan en ik vond dat hij het goed had gedaan. Blij dat deze eerste stap genomen is. En echt heel veel lof voor mijn tandarts! Ik zit pas een jaar bij deze tandarts, maar hij kan me beter gerust stellen dan de vorigen.

De rest van de dag

Ik ben vrij snel begonnen met pijnstillers te nemen om eventuele pijn voor te zijn. Ik heb gedurende de middag ook enkele uurtjes kunnen slapen. Van mijn mond heb ik weinig last, maar mijn lichaam voelt alsof ik overreden ben door een vrachtwagen. Dit is dan denk ik toch het nadeel van mijn aandoeningen. Heftige inspanning, waar ook een flinke mate van stress ondergaan onder valt, kan voor een verslechtering zorgen. Ik heb flink spierpijn, koortsig gevoel afgewisseld met ijskoud hebben en niet warm te krijgen. Verder heb ik buikpijn, ben met vlagen extra misselijk en ben dus heel erg moe en slaperig.

Ik heb wat vloeibare en zacht voedsel kunnen eten wat ik weg kan sabbelen. Te warm eten en drinken wordt afgeraden, vanwege kans op nabloedingen. Het zit namelijk niet gehecht, maar er is een bloedstolsel in het gat gevormd wat als pleister dient zeg maar. Warmte kan het stolsel doen oplossen en zorgen voor extra bloeding.

Hopelijk morgen nog steeds geen mondpijn én verder een beetje herstelt van dit avontuur!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *